SİYAH BEYAZ - KORKARIM SEVGİSİZLİK BİZE GÜLMEYİ UNUTURACAK

Sevgisiz, acımasız, insanlık vicdanının huzur bulamadığı bir yılı daha geçirmekteyiz! Savaşlarla, Gösterilerle, İsyanlarla, toplu katliamlarla. Gelişen teknolojinin yaratığı buluşların insan yaşamına yansıyan olumsuz ve acımasız yan etkilerini, ancak yine bilim ve eğitimin kılavuzluğu ile azalta biliriz. Aksi halde insanoğlunun geçirdiği evrimde ihtiras ve hırsın yok ettiği etik değerlerini korunmaması durumunda mutsuz yaşam insanlığın kaderi olacaktır.

Oturup kendi, kendimi, dinlemeye ve sorgulamaya çalıştığım zaman, anlıyorum ki on sekizinci yüz yıllarda yaşamış olsaydım daha mutlu olacağıma dair kanaatım artmaktadır. O dönem den günümüze, İnsanoğlunun geçirmiş olduğu duygusal evrimden sarsıntı geçirmiş, sahip olma arzusu hırsı, gelişen yeniliklerle artan ihtiyaçları karşılama güçlükleri, insanlarda irade ve karakter erozyonunu yaratmıştır.

 Yine romantizmden günümüz maddiyatçı anlayışı olan, realizme geçişte anlayış değişiklikleri insan karakterleri özerinde acımasızca tahribatlar yaratarak onun, sevgiden, inançtan, ideallerinden, onurdan, haysiyetten, ödün vererek,! En önemlisi merhamet duygusunu gün be gün tüketerek, acımasız ve maddiyatçı olmayı öğretmiştir. 

Oysa insanlığın en büyük serveti aşk ve sevgidir, merhamet ve hoşgörülüdür, yardımlaşma ve paylaşmadır,sevgisiz bir canlının yaşamda tat alması, gelişme göstermesi düşünülemez. Geçmişte bir çok mucizenin gerçekleşmesinde, büyük aşkların ve sevgilerin gücü ve kudreti ile hakim olmuş, mutlu sonlarla efsaneleşmiştir. Onun içindir ki büyük şair Ahmet Haşim; “Melali anlamayan nesleye aşina değiliz” derken! Bu dizelerle sevginin, merhametin, yardımlaşma ve paylaşmanın gücüne vurgu yapmak için, başkasının derdine ortak olmayan kişiye biz yakın ve akraba değiliz ifadesiyle anlatmaya çalışmıştır.

Epeyce soğuduğum! Sevgi yoksulu, sokakların, caddelerin, çarşı ve umuma açık yerlerin, insanî ilişkilerinin, selâmlaşmanın, hal hatır sormanın, geçerli kriteri “bu gün artık sadece kendi aralarındaki karşılıklı çıkar, menfaat veya bir alış verişe bağlı olarak” devam ettikleri anlayışını sahte ve acı gülüşlerle sergileyenler mutluluğu hiç mi tatmamışlardır.
 
Çok samimî görünen bir dostumun günün birinde sadece bir çıkarı uğruna benimle samimiyet geliştirdiği algısını deşifre olursa bu durum beni çok ama çok beni yaralar. Her şeye rağmen içimdeki iyimser duygularımla bütün insanlığın daha duygulu, vicdanî huzura doğrularla evrilmelerini dilerim.  

Okunma Sayısı: 569