BAYRAMLAR VE ZİYARETLER (17)
20 Haziran 2024, Perşembe 16:19Bayramlarda bizlere en angarya gelen şey, büyüklerin ziyareti,bizim büyükleri ziyaretimiz,bir de mezar ziyaretleridir. Neden angarya görüp,mıymıntılık yaptığımızın tek anlamı, vefasızlık ve minnet yokluğudur. Büyüklerimiz ve tanıdığımız yaşlı insanların geçmişini bir düşünelim. Bizim çocukluğumuza ve belki ilk gençliğimize rastlayan genç zamanlarıdır. Bu insanlar,kendi zamanlarından ve hayatlarından fırsat yaratarak, etrafımızda dolaşmakta,izlemekte ve kollamaktadır bizleri.?Uzun yıllar hem de. Hepimizi bizden çok iyi tanıyan,yardımcı olan,nasihat eden, yanlışlarımıza göz yuman,hoş gören ve tavsiyelerde bulunan harika insanlardır.Kısaca bizleri hayata hazırlayan doğal eğitmenlerimiz gibi davranarak özveride bulunmuş insanlardır.Nasıl unuturuz bunları,nasıl basite alırız anlamıyorum. Hele aramızdan ayrılanlara tarifsiz bir minnet borcumuz vardır.Belki dedemiz,büyükannemiz,annemiz babamız ,teyzemizdir.?Mezar ziyaretini de hep yanlış
kavramışız. Sanırız ki, mezara gittiğimizde yapacağımız iş,önce bir Fatiha okumak,kbunu da korkunç ve manası anlaşılmaz bir hızla yaparız ki,şengeçlik ve bıkkınlıktır bu.?Hele şu kadınların mezarlığa girerken başlarını örtmeleri yok mu?Şaşırtır insanı. Yaşayanlar arasında sere serpe dolaşırken,ölmüş insanların huzuruna sanki örtünerek çıkmak tuhaf ve garipgeliyor.Ölü bu yahu.?orada yatan kimse yok. 5-10 sene geçmişse kemikleri bile yok.?Mezarlığa,illa da,ölüye bir borç eda etmek gibi değil,özleyerek,hatırlayarak ,rahat ve hayata uygun giyselerle gitmek gerek.?Yani, ölüye saygı,onu dışlanmış gibi varsayarak değil,içimizde ve derin hatıramızda yaşarmış gibi kabul ederek gitmek.
Diğer yandan, sözde mezarlığa ölen için gideriz. Ne var ki,buna bile katlanamayız.Sıkıntıdan ölürüz. Hatta elimizde telefonla, bir de mezarlıkta
olmakla itibar kazanmaya çalışırız. Oysa,bu ziyaretin asıl nedeni,dince ve sosyal adet olarak, kendimize hayata ve hayat sonrasına dair dersler,öneriler
çıkarmaktır.En başta ergeç bizim de öleceğimizi cidden hatırlamak,hayata daha iyi ve anlamlı bakmak,zarar vermekten kaçınmak,güzel ve doğru
yaşamaya bakmak. Her anın ne kadar değerli olduğunu fark etmek. İkinci neden, mezarı sulamak,otları temizlemek, bahçevanlık yapmak değil kesinlikle. Oturup mezarın köşesine, Orada yatan kimse, onunla bir anı sohbeti yaratmak,hayattayken yaptıklarını, söylediklerini, şakalarını, esprilerini yad
etmek,konuşmak, anlatmak,gülüşmek hatta.kısaca birkaç dakika bile olsa,onu yaşatmak,yaşıyor gibi hissetmek.?Ve ayrılırken de,, hoşça kal baba,anne,
dedeciğim, dayıcığım, en kısa zamanda yine geleceğim,unutmayın tamam mı?” diyerek sevgiyle ve kaçarmış gibi yapmadan ayrılmak. Unutmayalım,
halen yaşamakta olan yaşlıların ve hayata veda etmiş tanıdıkların, geçmişte ve gençliğimizde, çocukluğumuzda, çoktan unuttuğumuz ,durumlar,olay ve hatıralar,dersler,ve öğütler olmuştur.Hepimizin yaşlı ve büyüklere karşı gerçekten bizi çok etkileyen destekleri,önerilerii ,vefa ve minnet
borçlandığımız katkıları olduğunu hayat boyunca unutmamalıyız. İşte bayram bunun için güzel, bundan dolayı sabırsızlıkla beklediğimiz bir ziyaret günü olmalı. Hem yaşayan büyüklerimiz,hem yaşamayan tanıdıklarımız
için.
Okunma Sayısı: 108
Yorum Yazın
E-posta hesabınız sitede yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişdir.