YOL YÜRÜYENE AÇILIR (2)

Can dostlar !                 Önceki yazımızda yolun yürüyene açılacağından, açılacak olan bu yolun kolaylaştırılacağından,  bu yola ilim, irfan, marifet, hakikat, hikmet , keşif gibi yolların da bağlanarak adeta o yolun uzun ve geniş bir cadde haline dönüşeceğinden , yazımızın sonunda da insanı, İnsan-ı Kâmil olmanın sırrına taşıyacağından söz etmiştik. Ve son olarak da gençlik yıllarımızda yazmış olduğumuz" Mü'min-i Kâmil Sensin "başlıklı şiirimizle sizleri tanıştıracağımızı ifade etmiştik .Şimdi o şiiri aşağıda sizlerle paylaşmak istiyorum.                                 MÜ'MİN - İ KAMİL SENSİN  Bir tebessüm bile, sayılırken sadaka                        İbadettir çalışman, kazandığın nafaka Haramdan arındırıp, düşmeden sen nifaka Paylaştıra bildiysen,mü'min-i  kâmil sensin                  Eğer komşunda varsa, senelerdir küs kalmış Barıştırmak için din, yalanı mubah saymış        Geçmişse böyle fırsat, ele kaçırılmazmış Barıştırabildiysen,mü'min-i kâmil sensin                      Ana babanı gözet, akrabana yardıme et                     İnsanlar içinde de,  sen adaletle emret                      İyiyi öğütleyip ,kötülükten de nefret                Ettirebiliyorsan, mü'min-i kâmil sensin                       Yan sokakta bir hasta, olduğunu duyduysan Bıkmadan soruşturup, ısrarla araştırsan            Dilinle merhem olup, derdini paylaştıysan.                     Hele savuşturduysan, mü'min-i kâmil sensin     Sûre -i Asr-a bak bir, sûrelerin tâcıdır          Aklından çıkarma asla, takvanın ilacıdır               Sabır denen şerbetse, hem tatlı hem acıdır                 Eğer içebildiysen ,mü'min-i  kâmil sensin                    Araştır mahallende ,vardır muhakkak bir aç        Haftalardır belki de, o tek lokmaya muhtaç                  Ne Abbas'ı kıskanış, ne Ömer'edir kıvanç Doyurabildiysen , mü'min-i kâmil sensin                      Elini çabuk tutup, önce selamı sen ver                        O kibir denen postu, ayaklar altına serer                       Güve olur kemirir, takvâyı bitirir yer                  Yedirmiyorsan eğer,mü'min-i kâmil sensin                            O yaradan ki sana, şah damarından yakın         Cennetleri vadeden, sahte şeyhlerden sakın               Nefsi ruhunda erit, öyle bir tavır takın              Eritebiliyorsan, mü'min-i kâmil sensin                        Hiç yüzünden olsa biri, etse sana hakaret                        Sen onu hoşgörü ver ,tutma kin etme nefret.                     Pişman olur da bir gün, gelir der beni affet Affedebiliyorsan, mü'min-i kâmil sensin                          Bir kenara çektiysen, yolda duran bir taşı                Gayretinle durduysa, bir yetimin gözyaşı          Sofrasına koyduğun, bir tabak sıcak aşı              Üfleyip yedirdiysen, mü'min-i kâmil sensin                    Bütün bu faziletler, eğer sen de var ise                      Düşme sakın korkuya, kapılmayasın  ye'se        Tevazu, ihsan ,takva, zor gelse de hep nefse      Mü'min-i kâmil  değil, Mürşid-i  kâmil sensin. Değerli dostlar !          Şiirimizi burada noktaladık.Bundan sonraki yazımızda yine birlikte olabilmek ümidiyle ..    Sağlıkla kalın. Esen kalın. Hoş kalın.
Şiirimizi burada noktaladık.Bundan sonraki yazımızda yine birlikte olabilmek ümidiyle..    
Sağlıkla kalın. 
Esen kalın. 
Hoş kalın.

Okunma Sayısı: 153