MUĞLA TÜRKÜLERİ(34) DELİOĞLAN TÜRKÜSÜ

Geliver Adile’m geliver
Ben seni alcem he deyiver
Anam kapımızı çalınca
Gır geçiyi gurban ediver

***

Ah Del’oğlan ah Del’oğlan
Aktaş’a dolan oğlan
Anam beni vermezse
Ben ne yapen Del’oğlan

***

Ah Adile’m ah Adile’m
O nasıl söz Adile’m
Sen yandıysen yeter
Al bohçanı gel Adile’m

***

Bohçam açık sandıkta
Haber gönder anama
Anam vermezse şayet
Dolanayım Aktaş’a (A(k) şama.

Yatağan’ın Şeref köyünde yaşanmış bir olaydan doğmuş türküdür. Adile dağda
çobanlık yapan genç bir kızdır. Evlenme yaşı geçmiştir. Aynı köyden Delioğlan lakaplı,
dağda bayırda yaşayan bir gençle yavuklu olurlar. Delioğlan, birkaç kez kızı isdetir ama
olumlu yanıt alamaz. Adile de bu udurumdan üzüntü duyar, ancak Delioğlan’a sevgisini
anlatabilmek için, yaz akşamlarından birinde, keçilerine bağırıyormuş gibi yüksek sesle ve
herkesin duyacağı biçimde mani söyler.

“Oh ha, oh ha Gırıcem
Delioğlan’a varıcem
Delioğlan’ın yoluna
Gurbanlar bile olucem”

Bu feryattan Adile’nin , Delioğlan7a sevdalı olduğunu öğrenen yakınları, kızın
kaçmadan Delioğlan’a verilmesine razı olurlar.
Türkü, yörenin çalgıcı kadınları tarafından yakılmıştır.
Burada bir kez daha bir noktanın altını çizmek isterim. Muğla yöresi
türkülerinden çoğunu, özellikle mani türünde olanları yörenin kadınları tarafından
söylenmiştir.

Okunma Sayısı: 246